முதியோர் இல்லம்-சிறுகதை

காலை எழுந்தவுடன் ராமு கோபமானான். அன்றும் அவனின் அம்மாவிற்கும் மனைவிக்கும் சண்டை. காலையில் சூரிய ஒளி தாக்கி அவன் எழுந்ததை விட சத்தத்தில் எழுந்தது தான் அதிகம். அது தினமும் நடக்கும் ஒரு நிகழ்ச்சி. என்ன செய்வது என்று தெரிய வில்லை அவனுக்கு.

ராமுவின் மனைவியின் பெயர் சீதா. அவள் அன்று இரவு தன் கணவனிடம் அவனின் அம்மாவை முதியோர் இல்லதில் சேர்த்து விட சொன்னாள். முதலில் மறுத்த ராமு பின்பு தன் மனைவியின் வற்புறுத்தலால் ஒத்துக்கொண்டான்.

மறுநாள் காலையில் அவனின் அம்மாவின்ன் அதை சொன்னான். அவள் உடைந்தேபோனாள். தன் மகனுக்காக் அவளின் வாழ்க்கையை முழுவதாக அர்பணித்தவள். அவனுக்காகவே வாழ்ந்தவள். வேண்டாம் என்று கெஞ்சினாள். பலன் இல்லை.

அன்று மாலையிலேயே அது நடந்தது. ராமு தன் தாயை முதியோர் இல்லத்தில் விட்டுவிட்டு வந்தான்.

மூன்று நாட்களுக்கு பிறகு ராமு முதியோர் இல்லம் வந்து தன் தாயை வீட்டிற்கு அழைத்துச்சென்றான். அவளுக்கு ஒன்னும் புரியவில்லை. சில நாட்களுக்கும் தனை விட்டுச்சென்ற மகனே வந்து அழைத்து செல்கிறானே என்று.

விட்டிற்கு வந்தவளுக்கு மேலும் ஒரு அதிர்ச்சி. எப்பொழுதும் தன்னுடன் சண்டை போடும் மருமகள் இப்பொழுது கனிவுடன் நடந்த்துகொள்கிறாள். அன்புடன் பேசுகிறாள். இந்த திடிர் மாற்றம் ஏன் என்று அவளுக்கு புரியவில்லை. எல்லாம் கடவுளின் செயல் என்று நினைத்தாள். கடவுளுக்கு நன்றி கூறினாள்.

ஆனால் உண்மையில் நடந்தது. அந்த நாளுக்கு முன்னால் இரவில் ராமுவும் சீதாவும் டிவி பார்த்துக்கொண்டிருந்தனர். அப்பொழுது அவர்களின் பத்து வயது மகன் ரவி வந்தான். அவனின் பெற்றோரிடம் சென்று அவர்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கவேண்டும் என்று சொன்னான். அவனின் தந்தையும் கேளு என்று சொன்னான். ரவி கேட்ட கேள்வி. “அப்பா நீங்களும் அம்மாவும் வயசான பிறகு, எனக்கு கல்யாணமான பிறகு உங்களையும் அம்மாவையும் நான் முதியோர் இல்லதில் சேர்த்துடனுமாபா?”